Ter nagedachtenis aan Ad Segers, overleden op 1 april 2018.

Weer is er een steunpilaar en initiatiefnemer ons ontvallen, Ad jongen wat was je moe toen Rinus en Jaap verleden week woensdag nog in het V U op bezoek waren. Het leek wel als of het klaar was met alle werkzaamheden van de laatste maanden en je leven maar je toch gelukkig nog hebt kunnen zien dat het goed is geweest wat er allemaal gedaan is en dat geeft misschien rust, nu mag je rusten na een ongelijke strijd .

Wat is het leven hard als je nog zoveel ambities hebt en er zo radicaal een eind aan komt. Geboren in Purmerland het dorp waar je zo groots van hebt gehouden en alle verenigingen die er zijn in zo’n kleine gemeenschap maar waar jij groot in kon zijn . Het maakt niet uit of het nu bij S.C. Purmerland is, de Jagersvereniging, Dorpsraad,  Brandweer waar je onlangs nog geridderd bent, de Ilper IJsclub of de Biljardvereniging Ad is overal voor in met goede voorstellen en in het omgaan met medemensen, het was een kanjer.

Persoonlijk ken ik de familie en heb wel eens geopperd dat als de familie Segers er niet is ….. het maakt niet uit met welke werkzaamheden er zijn,  zij gaan voorop in de strijd. Het werken zit hen in het bloed en heeft Ad van huis uit mee gekregen toen het nog niet zo makkelijk ging als nu en er op de kleintjes gelet moest worden. Niets is Ad teveel en we zijn blij dat je bijna 50 jaar bij onze voetbalclub aanwezig bent geweest en al 31 jaar als penningmeester bij de Ilper IJsclub wat altijd met zorg gedaan is en elk jaar weer op orde was zowel in de boeken als op het ijs met de toertochten. Van de andere verenigingen weten we niet zoveel maar nemen we aan dat het daar ook zo is geweest …Ad kennende !

Handig in de vele werkzaamheden die er zijn gedaan kan je Ad altijd bellen en of het nu om een geiser gaat die stuk is of een leiding die gesoldeerd moet worden in de kantine of lampen van broer Piet, Ad komt meteen. De laswerkzaamheden bij de ijsclub: Ad is er, het opknappen van het materieel: Ad is erbij.  Wat we wel eens hoorden van broer Simon hoe het er aan toegaat met schapen en koeien scheren wat zwaar werk is  niets is te veel Ad is een doener en niet te lang praten maar doen!  Zuinig zijn met alles past ook bij Ad vooral als het om materiaal gaat en Ad kan het zelf fixen en dat heeft de verenigingen heel wat bespaart , een zuinige penningmeester waardig .

Makkelijk is Ad want als je met een paar prut laarzen aan met hem mee gaat en zegt kan dat wel …. is het van stap in zeur niet, de auto ziet er niet uit maar dat geeft niet als alles maar voor elkaar komt en de boel weer draait.

We zijn bij de ijsclub in de loop der jaren wel eens voorbarig geweest om het ijs op te gaan en zakken er midden in het veld doorheen midden in de sloot met de sneeuw schuiver, de mannen weten nog op de kant te komen en land over zand naar huis. Ad neemt meteen het voortouw stapt in de auto en rijd naar huis en je weet niet wat er allemaal in zijn schuur is maar de boel moet dezelfde dag nog geborgen worden , met touw en blok en diverse planken en leden van de club lukt het , en of zijn laarzen nou vol met water staan in de rietwal het deert hem niet en de boel wordt op de kant gehaald gerepareerd en is weer operationeel voor als de vorst wel doorzet.

We zijn een goed lid kwijt en dat komt hard aan bij de mensen die Ad kennen maar ook als sociaal mens is het Ad die altijd klaar staat voor de medemens en dat siert hem, goed gemutst in de omgang. Sober als hij voor zich zelf is en we hebben Ad maar weinig in zijn nette pak gezien en zal hij zich altijd wel lekkerder gevoeld hebben in zijn werkkleren want dat was zijn passie en dat blijkt wel als je al 3 huizen op het dorp naar je eigen zin maakt . Het is erg jammer dat Ad , Monique en Demi geen tijd meer hebben gekregen om hier nog samen te wonen. Een mooi huis en voor de toekomst gebouwd maar voor Ad is dat niet meer uitgekomen.

Ad heeft nu bloemen maar voor hem zelf weten we dat is zonde geld want zoals hij zelf wel eens zei, voor dat geld kan je beter een rollade kopen want die kan je nog opeten als er ergens bloemen voor moeten komen bij de ijsclub .

Het elftal van de bestuur leden van de ijsclub is niet meer compleet en dat is de harde realiteit , de elan en het laatste vuur in Ad is gedoofd , het vuur waar Ad zo vaak tegen gevochten heeft maar dit niet kon winnen .

Ad bedankt voor alles we zullen je nooit vergeten en we wensen Monique , Demi en de familie veel sterkte dit verlies te dragen.

Namens SC Purmerland en de Ilper IJsclub,
Jaap van Tinteren .

Deel dit bericht: