SC Purmerland VR1

SCP VR1:  TEAMPAGINA VOETBAL.NL

 

 

AMVJ VR-3 – SC Purmerland VR-1 : 0-13

Dat voetballen op een mooi kort gemaaid, vlak, lekker nat, stuk diepgroen natuurgras best prettig kan zijn, hebben wij vandaag gemerkt. Hoewel wij dit in de 1e helft tegen het zwakke AMVJ nog niet echt in de stand tot uitdrukking wisten te brengen. Dat kwam pas in de 2e helft en hoe. Maar goed, eerst de 1e helft. Misschien dat ons onrustige begin lag aan de onrustige voorbereiding. Sophie ontbrak en dragende speelsters, als Carmen en Naomi, leken geblesseerd. Ik zeg ‘leken’, gelukkig bleek Naomi toch wedstrijdfit en inzetbaar te zijn. Dat scheelt een slok op een borrel. Met Mirka centraal achterin en Maxi op de spitspositie moest het gaan lukken. Toch begonnen wij wat moeizaam. AMVJ kan niet beter dan het zogenaamde hots-knots-begoniavoetbal spelen. Aan ons om ons hierin niet mee te laten slepen. Moeilijk, maar niet onmogelijk, zo zou in de 2e helft blijken. Naast mij in de dug-out zat Carmen, mijn notaris die keurig de stand, de assists en de doelpuntenmakers bij zou houden. Zo noteerden wij in de 11e minuut het openingsdoelpunt. Uit een lukrake hoge peer stuiterde de bal ongelukkig voor de keep en gelukkig voor de attente Lianne, die koppend wist te scoren, 0-1. Hierna was het een kwartiertje kijken naar heel veel net-nietjes  Ballen over en naast, slordige aannames en verkeerde keuzes hielden AMVJ nog overeind. Totdat Romee de actieve Nika in stelling bracht en dit de 0-2 betekende. Dat Naomi fit was bewees zij in de 34e minuut met de gave assist op wederom Nika die resoluut de bal in de korte hoek binnen ramde., 0-3. Zo’n 5 minuten later kreeg Maxi de bal uit een huts-klutssituatie voor de voeten en was het zomaar 0-4, dit begon er een beetje op te lijken. Zeker als AMVJ zo vriendelijk isom in de voorlaatste minuut overtuigend in eigen doel te koppen. Al-met-al staat er dan toch 0-5 met rust op het scorebord. Voor aanvang van de 2e helft liep ik gelijk met de scheids het veld op. Zijn opmerking ‘dat wij wel erg goed voetballen,  beantwoordde ik met dat ik ze zojuist in de rust vertelde dat ik het maar zeer matig vond en hoopte dat wij ons in de 2e helft van onze betere kant zouden laten zien. Waarop hij zei dat hijdat niet hoopte. Helaas was zijn hoop ijdel, zo zou blijken.
De 2e helft heb ik toch tamelijk staan te genieten van het vertoonde spel. Niet dat elke kans ook een doelpunt werd, maar het ging vooral om de manier waarop wij de kansen wisten te scheppen. Een goede veldbezetting, strakke passing en volop beweging. Bij balverlies werd er direct druk gezet, met gevolg dat wij weer razendsnel in balbezit kwamen en ons spelletje konden spelen. Keep Lotte heeft gemerkt wat dit inhoudt en zal gevoeld hebben wat Bobbi meemaakt. Welgeteld 4 terugspeelbelletjes, dat was alles. Weer uit een corner van Lisa speelde Liede Romee aan en stond de logische 0-6 op de teller. De opmaat voor misschien wel de beste helft die wij dit seizoen gespeeld hebben. In de 9e minuut was het opnieuw Romee, van afstand en vanuit de draai, die op fraaie wijze doel trof. De allermooiste volgde 4 minuten later. Rondspelen achterin, de opbouw via Romee naar Lianne, een passeeractie buiten om, het achterlijntje halen en de gave voorzet op Nika, die in 1 keer knap binnen volleerde. Een voetbaltechnisch hoogtepuntje. Nika,, als aangever, bracht Lisa in de positie waaruit zij met een strakke pegel de 9e wist te maken. Op naar de 10, altijd leuk. Wie zou hem maken? De actie van Lianne brengt Demi in stelling. Het schot was de arme keep te machtig en tergend langzaam rolt het balletje binnen. Hiermee was onze honger nog lang niet gestild. Over onze linkerkant, Liede, Lisa en Nika, liep het vandaag als een tierelier. Logisch dat daar ook de 11e vandaan kwam. Aangeefster Lisa voor Romee haar 3e. De 12e was, uit een corner van Nika, weer een eigen doelpunt. Toch zouden wij nog 1 keer zelf weten te scoren. Weer uit een corner, ditmaal genomen door Bobbi, was het Liede, die zichzelf beloonde voor een sterke wedstrijd. Deze treffer zegt ook veel. Bobbi als voetbalster is zeker geen verzwakking en Liede als doelpuntenmaker is het gevolg van, als verdedigster, ook meer en meer aanvallend denken. Hetgeen alleen kan door een goede wisselwerking met Lisa en Nika, m.a.w. sterk teamspel. Eindstand 0-13 is leuk, maar veel meer blij was ik met het vertoonde spel in de 2e helft. Als wij deze vorm tot en met 8 december vast kunnen houden en dan nog steeds ongeslagen zijn, ja dan ga Ik zachtjes dromen van ….. Komende weekend zijn wij vrij en moeten wij ons via de trainingen in vorm zien te houden.

Albert de Braaf.

P.s.
De scheids moest helaas constateren dat wij nog beter konden dan wij in de 1e helft hadden laten zien.

 

SC Purmerland VR1 – WSV VR3  :  9-1

Na het vertrek van Limmen uit onze competitie Is er een nieuwe situatie ontstaan waarmee wij plots een riant uitzicht op een kampioenschap hebben gekregen. Tevens was dit de aanleiding om dinsdag op de training te overleggen hoe hiermee om te gaan. Er waren stemmen die zeiden ook naar de 4e klasse te willen en anderen vonden daarentegen dat, met dit superjonge team, een 1e jaartje 5e klasse een betere optie was. Uiteindelijk is voor dit laatste gekozen, maar wel onder voorwaarden.
Wij zien dit 1e jaar nadrukkelijk als leerjaar. De gelegenheid om onszelf op allerlei details nog te verbeteren. Zowel individueel als collectief, immers voetbal blijft een teamprestatie. Kortom dit seizoen zijn wij Meiden met een Missie. En die missie is met goed voetbal alle wedstrijden willen winnen en dit met zo veel mogelijk het nulletje achter te houden. Als beloning vinden wij dan vanzelf aan het einde van dit seizoen de gedroomde promotie naar de 4e klasse.
De 1e tegenstander die wij eronder moesten zien te houden was WSV’30. Op papier een stug ploegje dat slechts 4 tegendoelpunten heeft hoeven incasseren. Wederom op het grasveld hadden wij een stroef begin. Het was duidelijk even wennen. Alleen trainen op kunstgras en een wedstrijd spelen op natuurgras vergt dan enige aanpassing. WSV ging hier beter mee om en nam terecht na 5 minuten brutaal de leiding. Oeps, dat is even schrikken. Gelukkig vonden wij 2 minuten later al het enige juiste antwoord. Lisa speelt Romee aan, de kap en het schot in de verre hoek, 1-1. In de 10e minuut leken wij al op voorsprong te komen toen Nika er doorheen was en vanuit onmogelijke hoek de verre paal trof. Wellicht was terugleggen een betere optie. Het kon niet uitblijven dat wij in de 12e minuut echt op voorsprong kwamen. WSV probeerde van achteruit op te bouwen. Echter, het is niet ieder team gegeven om dit ook goed te doen. De vroege onderschepping van Mirka leidde tot de assist op Romee en de 2-1. Als 8 minuten later Mirka opnieuw Romee weet te vinden is de hattrick een feit. 3 minuten later is het opnieuw raak als de keep een hoge voorzet lost en de bal panklaar voor Mirka neerlegt, 4-1 en wedstrijd al beslist. Nu gaat het alleen nog om goed te blijven voetballen en te werken aan het doelsaldo. De 1e die een duit in het zakje deed, was Nika op aangeven van Romee. De mooiste aanval deed zich in de 43e minuut voor. Het balletje ging soepel van voet naar voet. Op links vond Liede uiteindelijk Nika die keurig breed op Maxi legde waardoor de intikker de 6-1 opleverde. WSV stond erbij en keek ernaar. Zo willen wij ons voetbal zien. Als toetje op de 1e helft beloonden wij onszelf door vanaf de aftrap van WSV de bal te onderscheppen. Romee stuurt Mirka diep en de ruststand van 7-1 is een feit.
En dan de 2e helft. De dubbele cijfers zou leuk zijn. In de 1e 5 minuten had dit al zover kunnen zijn, maar wij waren wel heel aardig voor WSV. Lisa raakt de onderkant van de lat en Demi en Maxi hadden wel heel veel medelijden met het arme WSV. Het was wachten tot de 19e minuut. Een leep passje van Nika gaf Lisa de vrije doortocht en heel veel tijd om te bedenken wat te doen en daarmee heel veel stress of dat wel goed zou gaan. Maar zie, koeltjes werd het hoekje gevonden.
Als een getergde Mirka met een streep in de 33e minuut onze 9e op het bord zet, hebben wij nog ruim een kwartier om de 10 vol te maken. Misschien dat voetballende keep Bobbi het zou doen. In kansrijke positie kwam zij uit voor haar linkerbeen en werd haar inzet een prooi voor de keep. Dan maar na 3 identieke acties van Nika. Wat zij in de 1e helft goed deed (goal Maxi), probeerde zij nu zelf te verzilveren. Het is ook een moeilijke keuze met het doel zo dichtbij. Helaas bleven wij op de 9 steken. Maar dat mocht de pret niet drukken. Na 5 rondjes hebben wij nog steeds de volle buit En hiermee liggen de Meiden met een Missie goed op koers.
Komende week, AMVJ, mag geen probleem zijn. Het is dan wel te hopen dat wij gezien het tijdstip, 14.30 uur, een volledig team op de been kunnen brengen. Een herstel van Naomi zou heel welkom zijn, maar dat is iets dat zich niet laat dwingen.

Albert de Braaf.

 

 

SC Purmerland VR1 – GeuzenMiddenmeer VR2 : 4-1

Vandaag stond alweer de vierde competitiewedstrijd op het programma. Na een leuke avond in Aad was iedereen om 11:15uur aanwezig. Met een nog zieke Maxime en kijken hoe het gaat met Carmen haar been, was iedereen fit met misschien toch stiekem een paar katertjes. Onze coach Appie zit lekker in Oeganda met iets van een lekke band Appie?
Nu weer over de wedstrijd. GeuzenMiddenmeer is een midden motor en we wisten niet wat wij konden verwachten alleen dat de dames al om 11:00uur aanwezig waren en flink aan het warm lopen waren. De taak die wij meekregen van coach Edwin was in de eerste 15 minuten al op 1-0 te komen. Nou ja en zie in de 5de minuut een doorbraak van Carmen ze liet meteen zien dat ze er weer was met een assist op doelpuntenmaker Nika 1-0. In de 13de minuut een steekbal van Romee op de lopende Carmen gaat zij nu wel voor eigen succes? Nee weer niet zij geeft netjes de bal breed op de meelopende Mirka 2-0. In de 31ste minuut schiet Mirka de bal met een harde pegel op doel maar de keeper tikt de bal over en krijgen wij een corner. De corner wordt genomen door Lisa met een mooie krulbal kwam de bal voor de keeper en kopte Romee de 3-0 binnen. In de rust werd gezegd dat de 1 op 1 situaties voorin over de grond langs de keeper in het doel moesten. In de tweede helft hebben wij wel 5 kansen 1 op 1 gehad die keihard overgingen. In de 65ste minuut kregen wij de 3-1 om de oren en waren wij de weg kwijt. Ballen in voeten van de tegenstander, ballen door de lucht en tegen ons zelf en het lange gras voetballen. In de 75ste minuut werd het wel nog 4-1 door een solo actie van Nika. Ook de vierde competitiewedstrijd hebben wij winnend afgesloten. Dinsdag gaan wij weer trainen. Volgend weekend spelen wij niet vanwege vakantie.

 

KFC VR3 – SC Purmerland VR1  :  0-2

Vandaag stond het altijd onvoorspelbare KFC op het programma. Een overwinning zou ons mede aan kop houden. Inmiddels is wel duidelijk dat onze grootste concurrent uit Limmen komt. Het zal ook een keer niet zo zijn. Waarschijnlijk dat dat team een oude bekende van ons is en ik voorspel nu dan ook al dat wij 2 hete potjes tegen ze zullen gaan spelen. Maar goed, dat is van later zorg, eerst KFC eronder zien te houden. Met in de dug-out alleen een zieke Mylou en op het veld een aantal snuf en snuitjes werd er onder een gestaag vallend regentje afgetrapt. Al snel kregen wij weer het vertrouwde spelbeeld voorgeschoteld. Slechts 1 team dat probeert te voetballen en het andere team dat niet verder komt dan verdedigen. Op zich niet erg, maar als dat verdedigen blind de bal wegperen inhoudt, wordt je daar toch een beetje moedeloos van. Immers voor een leuke wedstrijd heb je toch 2 teams nodig. De zaak maar snel afmaken zou je dan zeggen. Dat leek aardig te gaan lukken. In de 5e minuut stoomt Liede over de linkerkant op en geeft met links! een voorzet waar Romee wel heil in zag. Slim wist zij net voor de verdedigster te komen en met buitenkant voet de keep te verrassen. Een echt spitsengoaltje en al vlot 0-1. KFC reageerde door veel speelsters achter de bal te houden en er amper meer uit te komen. Voor de rest van de 1e helft bleef mijn notitieboekje angstig leeg. Naomi verscheen alleen voor de keep maar schoof met buitenkant rechts naast. De wedstrijd kwam ook maar niet echt op gang.  Talloze keren lag het spel stil voor blessure behandelingen, waarbij de scheidsrechter/coach alle tijd nam. Met dit weer niet echt lekker. Als 10 minuten voor rust KFC een wissel pleegt en de dame binnen 10 seconden akelig door haar knie gaat, is dat het teken om voor de rust te fluiten. De speelster werd afgevoerd en wij begonnen aan de wandeling naar de kleedkamer. Na een minuut of 20 nam ik maar eens een kijkje bij de buren om te zien of zij nog wakker waren. Gelukkig was dat zo en kon de 2e helft beginnen. Nu met windje mee werd KFC helemaal teruggedrukt tot in het eigen strafschopgebied en bleek de belegering compleet. Weer was het Naomi die er in de 4e minuut door heen was, maar ja…. een beetje last van de zenuwen speelde haar wederom parten. Als Nika ook op de keep stuit en Liede in de herkansing naast schiet, blijft het nog steeds bij een benauwde 0-1. Wat KFC ook in de kaart speelde was het feit dat wij de gaatjes door het centrum bleven zoeken. Het territorium van een kordate dame, die het allemaal wel door had en steeds op de juiste plek stond. Maar eindelijk viel dan toch onze 2e. Eigenlijk vanaf een positie, die niet eens echt kansrijk te noemen viel, vuurde Mirka onverwacht, vanuit de heup, vol op het doel. Dit was de goede keep toch te veel. Wij hadden nog een kwartier om op mijn glazenboluitslag uit te komen. Dus vol gas. Nika treft na een slalomsolo de lat en de doorgebroken Maxi de keep. Als onze schoten naast en over vliegen is het duidelijk dat 2-0 de zuinige uitslag is waar wij het vandaag mee moeten doen.
Maar zoals altijd zijn er ook positieve dingen uit zo’n wedstrijd te halen. Verdedigend geven wij heel weinig weg. Voor de 3e maal op rij het nulletje achter. Lotte, Sophie en Liede hebben het allemaal keurig onder controle, hierbij in de rug gedekt door Bobbi. De rustige opbouw vanachter uit, kan maar gaat ook steeds beter en lijkt al net op echt voetbal. Nu vanuit het middenveld leren om de juiste keuzes te maken en niet te snel voortdurend door het midden de oplossing proberen te vinden. Geduldiger het balletje laten rondgaan, werkt dan beter. Dat zal ook nodig zijn om zondag Geuzen-Middenmeer eronder te houden. Een tegenstander die ik hoger aansla dan de ploegen die wij tot nu toe gehad hebben.
Ik zal vanuit Donker Afrika op de hoogte proberen te blijven hoe jullie dat gelukt is.
Dus bij deze, veel succes gewenst.

Albert de Braaf.

 

SC Purmerland VR 1 – Zaandijk VR 2 : 8-0

Als wij een blik werpen op de stand na 2 competitierondjes dan vinden wij onszelf terug op de 1e plaats. Met 6 punten en een doelsaldo van 32 voor en 0 tegen. Vorstelijk, maar Bobbi zal hier anders over denken. Zij traint zich wekelijks het schompus om een nog betere keeper te worden, maar heeft de laatste weken helemaal niets te doen gehad. Geen enkel schot op doel kreeg zij te verwerken. Terugspeel balletjes, dat is het zo’n beetje. Niet bepaald inspirerend, maar wel goed voor de rondjes. Zo ook vandaag. Het is te hopen dat wij deze jaargang nog wat pittiger potjes mogen spelen. Misschien komende week tegen KFC. Zaandijk kon het ons ieder geval niet moeilijk maken. Wij hadden meer problemen met de weergoden. Regen en een strakke zijwind deden het spel  zich grotendeels op 1 kant afspelen. Hiermee maakten wij het het verdedigende Zaandijk makkelijk door onze speelruimte klein te maken. Als de passing dan niet nauwkeurig is, krijg je het spelbeeld zoals het zich liet zien. Onrustig en onzorgvuldig. Na wat inleidende schermutselingen was het in de 7e minuut toch al raak. Mirka was er over links doorheen en haar splijtende crosspass bereikte de goed meegelopen Lianne die beheerst binnen tikte. 1-0. Tien minuten later was het uit een corner van Mirka dat Maxi ineens de bal voor haar voeten kreeg en nummer 2 op het bord stond. Zaandijk leek nu al geslagen en een dikke overwinning zat er aan te komen. Na 26 minuten was het Lianne die na een solo verrassend inschoot. Verrassend ook voor ons. De bal leek achter het doel te belanden, maar zat er toch echt in, 3-0 dus. Als wij, na een corner van Mirka, via opnieuw Maxi een kwartier voor rust op 4-0 komen, begin je al aan de dubbele cijfers te denken. Maar helaas,  het scoren kwam stil te liggen. Een fase die tot de 27e! minuut in de 2e helft duurde. Bijna 3 kwartier lang slaagden wij er niet in het kwaliteitsverschil in de stand tot uitdrukking te brengen. Lisa was nog het dichtst bij met een bal, die via de keep, op de paal belandde. Maar dan toch, eindelijk was het Mirka, die na een knappe pass, van Naomi, de ban brak en voor de 5-0 zorgde. Een doelpunt dat binnen de minuut door nummer 6 gevolgd werd. Misschien wel de mooiste van de middag. Weer Mirka die dit keer Demi weet te vinden en haar heerlijke schot, vol gif, dat de keep volslagen kansloos liet. Zo willen wij het graag zien. Die keep trouwens was letterlijk een flinke sta-in-de-weg. Zij heeft heel wat doelpuntjes weten te voorkomen en was veruit de beste aan Zaandijkse zijde. Nadat Mirka en Naomi op haar sneuvelden was het Lisa, ook met een fraaie pegel, die haar opnieuw kansloos liet en voor nummertje 7 tekende. Als dan ook nog Romee, op aangeven van Lisa, met weer zo’n vies puntertje (specialiteit van het huis) en via de binnenkant van de paal voor 8-0 zorgt, is de ruime overwinning een feit.  Zoals al eerder vermeld, hoop ik dat wij komende zondag, In KFC, een pittiger tegenstander zullen treffen. Als wij de 5 seconden regel net zo uitvoeren als vandaag zal het weer helemaal goed komen.

Albert de Braaf.

 

WV HEDW VR2 – SC Purmerland VR 1 : 0-24

Nee, jullie lezen het goed, de uitslag is geen typefout.
Ik denk over een redelijk fotografisch geheugen te beschikken. Normaal gesproken kan ik na de wedstrijd dan ook de op mijn netvlies gegrift staande hoogtepunten zo weer tevoorschijn toveren. Maar de capaciteit van dat netvlies blijkt vandaag ontoereikend te zijn. Het is ondoenlijk om alle geslaagde acties te beschrijven. Sorry Maxi, ik ben ook maar een mens. Toch ga ik het in stenotaal  proberen.
4e minuut, Mirka,, via paal 0-1. Combinatie Naomi, Mirka naar Nika 0-2. Twee minuten later van Liede naar Mirka, natuurlijk via de paal en de keep, 3-0 in de 13 minuut. 17e minuut, voorzet Demi, binnenschuivertje Mirka. Corner Lisa, via een verdediger In het eigen doel, 0-5. 22e minuut, mooie combinatie van Romee en Lisa, 0-6, 1 minuut later gevolgd door een snelle aanval van Naomi naar Romee, 7-0 inmiddels. Tijd voor een drinkpauze of was het een drankpauze, Lotte? Snel verder met de 2e helft van de 1e helft. Mirka heropende met een daverende pegel het bal. In de 32e minuut, weer zo’n mooie vloeiende aanval. Mirka, Maxi en tot slot Romee bij de 1e paal, 0-9 en 1 minuut later wist zij nogmaals het doel te vinden voor onze 10e. Normaal gesproken al een getal wat zelden gehaald wordt, maar vandaag zaten wij hiermee nog steeds in de opwarmronde. Ongelooflijk. De positief aanwezige Liede vindt Nika, 0-11. Hierna volgde voor eenieder die dit team een warm hart toe draagt een hoogtepuntje. Het was niet alleen de streep van Demi op de paal, maar vooral de herkansing die door Mylou tot treffer gepromoveerd werd. Voor haar loon naar hard werken, 0-12. 39e minuut, ragfijne combinatie Nika, Lisa en weer Nika. Vanaf de aftrap gevolgd door een rush van Demi, een gevoelvolle voorzet en de rustige volley, binnenkant voet, van Mirka. 0-14. Twee minuten later, opnieuw uit een voorzet van Demi, werd nummertje 15 op het bord gezet door Nika. Het slotakkoord was,na een lange solo, voor Demi zelf 0-16. Rust.
Demi kon met een gerust gevoel onder de douche duiken en okselfris haar feestje gaan vieren, terwijl Edwin in euforische staat zijn bus het landschap door ging sturen.
Wij zouden met 11 meiden verder gaan voor nog een hele 2e helft, maar waar konden wij in hemelsnaam onze uitdaging in vinden? Nou,spelen in een heel andere opstelling, bijvoorbeeld. Lotte kon als keep gaan genieten van het zonnetje en nagenieten van haar verjaardagsfeest en Bobbi werd rechtshalf. Voor de rest gold; achterhoede werd voorhoede en omgekeerd. Het nulletje achter houden en op naar de 20 was de opdracht. In het begin was het even zoeken. Tot de 8e minuut. Maxi bedient Sophie, ja ja, 0-17. Liede vond het wel leuk om uit een solo met een hoog schot haar 1e te maken en onze 18. De 20 kwam Inderdaad al in het zicht. Zeker als wij na een foute terugspeelbal een vrije trap in het strafschopgebied mogen nemen. Het terugleggen van Liede op Bobbi en BOEM! Ook zij weet te scoren. Wie zou de 20e maken? Eindelijk, na heel veel net nietjes, was het, gelukkig voor moeder Astrid, uit een voorzet van Lisa dat Maxi de treffer waar zij zo naar opzoek was, mocht noteren. 0-20. En nog was de koek niet op. De uitdaging was nu om elke speelster minstens 1 maal te hebben laten scoren. Dus op zoek naar Naomi. Uit een scherpe corner van Lisa was het opnieuw een speelster van WV HEDW die de eigen keep passeerde. Volgende kans was te mooi voor Liede om af te leggen. De bal vloog uit de voorzet van Maxi binnen voor nummer 22. In de 39e minuut werd Naomi diep gestuurd en onderuit gehaald. Penalty! De kans en inderdaad ook voor haar de score  Hiermee deed het unieke feit zich voor dat elke speelster, behalve keep Lotte het vijandelijke doel heeft weten te vinden. Zeldzaam! Ook dit is een teamprestatie.Het toetje werd, net als afgelopen week, weer door Maxi verzorgd. 24-0, een onwaarschijnlijke uitslag.
De enige die dit tandenknarsend zat aan te kijken was Carmen. Wat had zij graag haar steentje willen bijdragen. Gelukkig had zij ook haar aandeel in de positieve sfeer door de traktaties voor haar verjaardag rond te delen. De bekroning van een bijzondere middag.
En dan komende zondag. Het zou zo maar kunnen dat wij dan opnieuw keihard gaan uithalen. Arm Zaandijk.

Albert de Braaf.

 

 

SC Purmerland VR1 – Ilpendam VR1 : 11-2

Vandaag stond de bekerwedstrijd, tevens laatste wedstrijd In de voorbereiding, op het programma. Aan de andere kant van de middenlijn wachtte, in onherkenbare kleuren, toch echt Ilpendam ons op. Veel bekenden over en weer gaf dit potje een extra lading mee. Het 2e veld, gras, zou het strijdperk zijn. Dat is best lekker om op te spelen, maar als je na de wedstrijd de koppen moet tellen, uit vrees dat een aantal in het veel te hoge gras verdwaald blijk te zijn, wordt het toch anders. Het kwam het baltempo in ieder geval niet ten goede. Edwin en ik hebben een slapeloze zaterdagnacht gehad om tot een goede startopstelling te komen. Wij misten Naomi en Carmen, 2 van onze sterkhouders en daar bovenop zou Sophie later aansluiten. Vandaar dat ons begin onwennig en rommelig oogde. Ook werd al snel duidelijk dat er een groot kwaliteitsverschil tussen beide ploegen zat. Wij zijn voetballend veel verder. In de 9e minuut viel dan ook de 1e treffer al. Op aangeven van Lianne wist Nika voor de 1e maal doeltreffend uit te halen. Terwijl het wachten was op een grotere voorsprong
viel plots aan de andere kant de gelijkmaker. Lang kon Ilpendam niet aan een sensatie ruiken, want 2 minuten later was het, uit een corner van Lisa, dat Romee het laatste zetje gaf, 2-1. Ilpendam gaf zich nog niet gewonnen en gooide wat verse krachten in de strijd. Het was dan ook wachten tot de 30e minuut dat goed doorzetten van Lianne haar 1e treffer opleverde. Dat zou niet haar laatste blijken te zijn. Voor rust kwamen wij nog op 4-1 door opnieuw Romee, die door Mirka op maat bediend werd. Deze 1e helft gaf mij een dubbel gevoel. Enerzijds een riante voorsprong, anderzijds niet goed gevoetbald. Er ging nog teveel verkeerd. Een chaotische opbouw, onlogische keuzes, te snel te veel diep willen spelen en het niet benutten van de kansen. Kortom voor de 2e helft verbeterpuntjes genoeg.
Iemand die zich de kritiek schijnbaar aangetrokken had was Nika. Want plots, 5e minuut, daar was zij weer. Via een solo werden 3 Ilpendamsen het hoge gras in gestuurd en was daar de fraaie 5-1. Zo willen wij het zien. Blijkbaar hierdoor geïnspireerd ramde Mirka, 3 minuten later, op aangeven van Nika kiezelhard de 6e binnen. Uit een vrije trap slaagde Ilpendam erin hun 2e op het bord te zetten. Dat mocht de pret niet drukken want 1 minuut later was de voorassist van Romee beslissend. Mirka stuitte nog op de keep, maar in de herkansing was het Lianne, die met een leep boogballetje, haar 2e en onze 7e in de boeken zette. Hiermee heeft Lianne zich nadrukkelijk aan het front gemeld en leeft bij mij de stellige overtuiging dat wij nog veel plezier aan haar gaan beleven. Nu brak er een fase aan die wij gerust de” Nika en Romee-show” mogen noemen. Tot 3 maal toe kwamen wij op identieke wijze aan scoren toe. Steeds stond de actieve Romee aan de basis. De loopactie van Nika wordt beloond met een pass op maat En dan is er geen houden meer aan. Treffer 3, 4 en 5 van Nika werden een feit. PSV heeft Donyell Malen, die 5 maalweet te scoren, maar wij hebben Nika Jagtman! Met de 10-2 waren wij nog niet klaar. Maxi vond het nodig om, op aangeven van Lisa, Ilpendam nog harder met de neus op de feiten te drukken, haar 11-2 betekende de eindstand. Uiteindelijk een mooie uitslag. Grotendeels het gevolg van een betere 2e helft.
Ja en dan de ‘Woman op the Match’. Carmen zat het vandaag, geblesseerd, vanuit de dug-out te bekijken en zag de mogelijkheid op een hattrick vervlogen. Maar wie dan wel? Er komen, voor mij, 3 meiden om verschillende redenen in aanmerking. Allereerst Lianne voor haar sterke comeback. Romee voor haar actieve rol als doelpuntenmaker en vooral als ‘vrouw van de assist’. En tot slot Nika die vandaag weer eens liet zien, als het koppie goed staat, wat zij allemaal in haar
mars heeft. Jullie mogen kiezen.
De voorbereiding zit erop en ik denk dat wij klaar zijn voor de competitiestart. Zondag te beginnen tegen WV HEDW in mijn mooie Amsterdam.

Albert de Braaf.

 

SC Purmerland VR1 – De Rijp VR1 : 1-4

Na het leuke verslag van Romee van afgelopen week Is het nu aan mij de eer om de verrichtingen van de ‘vrouwen’ vandaag te mogen verslaan. Ja, wij heten officieel vrouwen, maar zijn waarschijnlijk het jongste team in de competitie. Een samen stelsel van vrouwen, MO19 en zelfs MO17. Toch weerhield ons dat er niet van vorige week Monnickendam, een 4e klasser, aan de zegekar te binden. Iets dat wij vandaag weer moesten zien te presteren en wel tegen De Rijp dat het arme Ilpendam met een 16-1 nederlaag terug naar huis stuurde.
Getuige de uitslag boven dit stukje leek het voor ons een kansloze missie. Toch is niets minder waar. Wij waren grote delen van deze wedstrijd gelijkwaardig, zo niet zelfs beter. Het verschil ontstond vooral omdat wij verdedigend een bijzonder ongelukkige wedstrijd speelden. De doelpunten werden De Rijp wel heel gulhartig geschonken. Het kan gebeuren dat er een keer zo’n wedstrijd tussen zit. Het is geen reden tot paniek en gelukkig gebeurde het in een bekerwedstrijd. Wedstrijden die wij dit jaar zien als nuttige oefenwedstrijden, die wij kunnen gebruiken om goed voorbereid de competitie te starten. Een 1e constatering is wel dat vrouwenvoetbal net een beetje sneller gaat, foutjes eerder afgestraft worden en ons combinatiespel zorgvuldiger zal moeten zijn. De De Rijp keepers kregen meer te doen dan onze Bobbi, maar hoefden slechts 1 maal te capituleren. De kracht om de (halve) kansjes overtuigend af te ronden ontbrak ons net. Met het verbeteren van de conditie zal dit onderdeel zich ook snel verbeteren. Met onze instelling is niets mis. Tot en met het laatste fluitsignaal werd er met volle inzet gestreden voor een beter resultaat. Zelfs herintreder Lianne liet zich de kaas niet van het brood eten. Met wat meer zelfvertrouwen komt het helemaal goed met haar.  Opvallend was ook dat onze groepsoudste, Carmen duidelijk liet zien al eerder in de vrouwen gespeeld te hebben. Zij is een lichtend voorbeeld voor de rest. Vorige week al ‘woman of the match’ was zij dat vandaag voor mij opnieuw. Zij was het ook die voor ons, na een gave assist van Naomi, het doel wist te vinden. Een terechte beloning voor een, ondanks een opspelende blessure, sterke wedstrijd. Klasse!
Voor aanvang van dit seizoen had ik niet echt een gevoel hoe wij ons, als vrouwen, staande zouden houden. Dat gevoel begin ik nu wel te krijgen. Ik denk dat wij ons in de 5e klasse al snel als 1 van de kanshebbers voor een hoge klassering zullen melden. Misschien eindigen Edwin en ik aan het einde van het seizoen wel in de sloot, wie zal het zeggen? Wil het zover komen dan heet het instrument om dat voor elkaar te krijgen ‘training”. Het is van het grootste belang, om in jullie toch al drukke levens, hiervoor de nodige tijd te reserveren. Belangrijk ook voor het groepsgevoel.
Voor de competitie begint hebben wij eerst nog een potje tegen Ilpendam af te werken. Een mooie gelegenheid om 3 puntjes binnen te halen en weer met het nulletje achter te houden. Ik heb er vertrouwen in.

Albert de Braaf.

 

Monnickendam VR1- SC Purmerland VR1: 0-4

Ja,ja, de eerste wedstrijd van het seizoen, zonder ons in Limburg zittende coach Albert reisden wij met 13 gretige meiden af naar Monnickendam. Na een kort maar krachtige speech van Edwin en een warming-up begonnen wij aan onze eerste wedstrijd als dames 1. Wij speelde verzorgt voetbal en bleven goed overtikken. Na 14 minuten is ons eerste doelpunt als dames 1 een feit. Na goed storen van Mirka wordt er een fout gemaakt achterin bij Monnickendam en kan Maxime profiteren en de bal in de hoek schuiven 0-1. In de 17de minuut maakt Monnickendam bijna de gelijkmaker. Na 36 minuten spelen was het weer de beurt aan ons, uit een vrije trap op eigen helft geeft Liede de bal op de lopende Carmen de laatst noemende maakt een solo actie en scoort de 0-2. De laatste minuut van de eerste helft breekt aan en krijgen wij nog een kans via Maxime, maar helaas de bal gaat naast. De scheidsrechter fluit af voor de rust. In de rust waren wij het eens dat wij 0-3 moesten maken en dat de wedstrijd dan beslist zou zijn. Na 8 minuten te hebben gespeeld gaf Romee een puntertje op Mirka die 1 op 1 komt met de keeper en de bal koel bloedig in de hoek schiet 0-3. De scheidsrechter besloot een drink pauze nemen. In minuut 75 komt Nika het veld in en 3 minuten later maakt zij een solo door het midden en maakt de 0-4. Na nog wat spannende momenten van Monnickendam weten wij toch de 0 achter te houden en hebben wij het rondje wel verdiend. In onze ogen benoemen wij Carmen tot women of the match. Meiden voor de eerste wedstrijd na de vakantie hebben wij goed gespeeld en zijn de eerste drie punten binnen. Wij gaan deze week lekker trainen en gaan zien wat wij volgende week kunnen doen tegen de Rijp.