SC Purmerland VR1

SCP VR1:  TEAMPAGINA VOETBAL.NL

 

SC Purmerland VR1 – Assendelft VR1 : 4-1
<
De ene zondag is de andere niet. Dat bleek maar weer vandaag. Van alle ervaringen leer je wel iets. En dat hebben wij gelukkig bewezen tegen de op papier sterkste tegenstander in deze bekerpoule.
In een iets aangepaste opstelling trapten wij af. En direct kwam het initiatief in de openingsfase bij ons te liggen. Lekker fel in de duels en met een compact spelend middenveld werd Assendelft op eigen helft teruggedrongen. In de 1e 5 minuten moest hun keep al 2 maal handelend optreden bij inzetten van Maxi en Nika. Maar in korte tijd leken onze kansen op een goed resultaat te verdampen. Allereerst viel Sophie met hamstringklachten uit en vervolgens meldt ook Naomi, onwillige bovenbeenspier, zich aan de zijlaan. In 1 klap zijn wij ons centraal verdedigingsduo kwijt. En dat is geen goed nieuws. Na de nodige omzettingen wisten wij toch de bovenliggende partij te blijven en konden wij dat gelukkig ook in de stand tot uitdrukking brengen. Een onderschepping van Mirka werd vervolgd door het aanspelen van Nika. Met een perfect passje werd de op snelheid liggende Maxi gelanceerd. Precies zoals het hoort kwam haar strakke voorzet bij de tijdig naar binnen getrokken Carmen. Koel rondde zij af, 1-0. Een klasse aanval eindigde met een klasse bekroning. En wat waren wij blij dat Carmen toch mee kon doen! De voorsprong voelde echter totaal nog niet aan als de beslissing van dit duel. Assendelft heeft best een pittig ploegje en dat had zich nog niet bij een nederlaag neergelegd. Wij konden zwaar aan de bak. Wat mij zeer vrolijk stemde was de werklust die wij op wisten te brengen. Ondanks de warmte werden de kilometertjes zonder problemen gemaakt. Bobbi, normaal gesproken toch echt de keep, schuwde het vuile werk niet. Op haar verhitte gelaat kon een lekker eitje gebakken worden. Nika vroeg om een wissel en dat gaf ons de gelegenheid Jade in te brengen. Een pareltje uit de onder17. Zij mocht aan het grote werk ruiken en deed dat met volle overtuiging. Geweldig om te zien.
En dat zoiets loont werd in de 2e helft bewezen. Na amper 2 minuten wist zij met links en met een fraai boogje de keep te verschalken en zette zij ons zo op 2-0. Assendelft kreeg even een tikkie en wij roken bloed. De volgende 10 minuten waren onze beste van deze wedstrijd. Dit was ook de periode waarin Nika zich weer nadrukkelijk aan het front meldde. In de 6e minuut kwam een vrije trap van Mirka bij Romee. Keurig werd Nika bediend. Inzet nummer 1 was boem en in de herkansing inzet nummer 2 BOEM!!, dus 3-0. Assendelft lag in de touwen en 3 minuten later werd aan alle onzekerheid een einde gemaakt door opnieuw Nika. Via Lotte naar Carmen en de onderkant van de lat maakte Nika haar 2e en onze 4e. Wat een onverwachte weelde. Ineens begon de 1e plaats In de poule weer in het zicht te komen. Frank wist te melden dat wij met nog een half uur te spelen exact gelijk stonden met Zouaven. Terwijl de complete achterhoede op Lotte na geblesseerd in de dug-out zat gingen wij verder op jacht. Toch werd ook zichtbaar dat de krachten wat weg begonnen te vloeien. Dat gaf Assendelft de gelegenheid om op zoek te gaan naar de eretreffer. Een paar maal waren zij zeer dichtbij maar wist de in topvorm verkerende Fleur de zaak nog te redden. Tot de 20e minuut. Een harde hoge inzet verdween bij de 2e paal achter haar. 4-1. Nu kwam het aan op karakter en dat hebben wij vandaag getoond. Met hangen en wurgen werd het achterin droog gehouden en was voorin de grootste kans nog voor Carmen. In de laatste minuut ging haar schuiver net aan de verkeerde       kant van de paal voorlangs. Eindstand 4-1 en op doelsaldo de 2e plaats in de poule. Maar meer van belang was de winst vanvandaag vooral dat wij met niet altijd even mooi voetbal, maar puur op karakter, toch tot heel mooie dingen in staat zijn. Speciale vermeldingen in dit verband zijn er voor Mylou, een luis in de pels voor elke tegenstander. Maxi, sterk als rechtsbuiten, maar ook als linksback. Demi, ondanks haar magische grote teen een ijzersterke pot. Mirka, liever spits, maar ook als stand-in voor Sophie, als laatste verdediger van grote waarde. En zonder anderen te kort te willen doen Lotte. Fitter dan ooit speelde zij een nagenoeg foutloze wedstrijd en eindigde zij leeg gespeeld in de dug-out en zo hoort het. Al-met-al zegt mijn gevoel dat wij klaar zijn voor een mooie rol in de competitie. En die begint zondag, uit tegen Monnickendam.

Albert de Braaf.

 

SC Purmerland VR1 – KGB VR1  : 10-0

Het lijkt erop dat wij dit nieuwe seizoen gewoon weer verder gaan met waar wij het voortijdig afgebroken vorige seizoen gebleven zijn. Namelijk het afdrogen van een tegenstander. In de 2e minuut was het alweer raak. Het was vanaf de aftrap al duidelijk dat er een immens kwaliteitsverschil bestond. Hopelijk is dit niet het gemiddelde niveau waarmee wij te maken gaan krijgen. Wij mogen toch aannemen dat een 4e klasse beter voetbal te zien geeft dan de 5e klasse. Dat is in ieder geval wel te hopen. Het was Mirka die op aangeven van Romee de 1e van het seizoen mocht noteren. De daaropvolgende minuten gaven een spelbeeld te zien zoals dat past bij een 1e wedstrijd na 5 maanden stilstand. Volop goede bedoelingen die voortijdig strandden door onzorgvuldigheid en onrust. Zo kon het gebeuren dat wij pas weer in de 21e minuut het doel opnieuw wisten te vinden. Goed doorgaan van Carmen, over rechts leverde de perfecte voorzet op voor Maxi, 2-0. 3 minuten later resulteerde een prachtig opgezette aanval, over 4, 5 schijven, de 2e assist van Romee op die door Carmen doeltreffend werd afgerond. Wedstrijd beslist. Amper 4 minuten later was het opnieuw raak. Weer na een mooie combinatie. Nu van Demi naar Mirka en wederom Carmen die het laatste zetje gaf. Voor rust werd het ook nog 5-0. En dat op een manier zoals wij dat graag willen zien. Aan de linkerkant was het linksback Liede die aan een opstomende actie begon waarbij zij het halve veld overstak en ook nog een ferme poeier wist af te leveren die de keep te machtig was. En dat met een knoeper van een blaar op de hiel. Wat mij betreft mag zij die iedere week hebben want zij speelde een ijzersterke wedstrijd. Opvallend is dat haar linkerbeen met een snelle ontwikkeling bezig is. Heel handig.
In de rust moesten wij keep Bobbi wakker maken, want die heeft in de hele 1e helft hoegenaamd niets te doen gekregen. Wij hebben gelukkig een heel sociale speelster in het team. Rechtsback Lotte wilde, na een puike 1e helft, wel het keeperstenue van Bobbi  overnemen, zodat die ook nog het gevoel kon krijgen iets gedaan te hebben. En dan de 2e helft. Dat bleek een replica van de 1e helft te worden. Weer openden wij al heel snel de score. Ditmaal in de 4e minuut was het opnieuw Mirka die een heel fijn passje van de gelukkig op tijd fitte Naomi op waarde wist te schatten. Twee minuten later was haar hattrick compleet toen het balletje via Carmen en Lisa plots voor de voeten lag. Een daverende knal betekende de 7-0. En zachtjes aan begin je dan toch weer aan de 10 te denken. Altijd leuk. In de 30e minuut leverde een dubbele 1-2 tussen Liede en Romee de assist op waar spits! (ja ja) Demi wel raad mee wist. 8-0 en nog 2 te gaan. Hoogtepunt van deze 2e helft volgde in minuut 35. Dat Naomi inderdaad weer fit was bleek wel uit de afstandspegel, hoog in het kruis, waarmee zij nummertje 9 op het bord zette. Nog 1 te gaan. 3 minuten later was het al zover. In de rol van nummer 10 was het Nika die Demi wist aan te spelen. Haar 2e was een echt spitsengoaltje. Goed naar de bal gekomen troefde zij haar verdedigster af en prikte de 10e binnen. Hierna hielden wij het voor gezien. Voorlopig kunnen wij na deze 1e wedstrijd al voorzichtig wat conclusies trekken. Verdedigend zit het nog steeds goed in elkaar en geven wij weinig weg. Individueel zijn een aantal van ons met een tussenspurt bezig. Lotte, Liede en Mylou doen heel aardige dingen, terwijl de anderen het niveau goed hebben vastgehouden. De veldbezetting steekt ook goed in elkaar, waarbij wij nu al de 1e voorbeelden van
positiewisselingen kunnen ontdekken. Waardoor ons spel moeilijker voorspelbaar wordt en het er leuk en frivool uitziet. En tot slot was Romee, in haar zwervende rol, vooral degene die het combinatiespel opzette, de assists leverde en 2 maal het houtwerk wist te raken. Natuurlijk was de tegenstand vandaag van een pover karakter, maar toch. Ik heb er een goed gevoel aan over gehouden en het heeft mij alle vertrouwen gegeven dat wij in de 4e klasse ons potje mee zullen gaan blazen. Komende zondag staat Zouaven op het programma. Ik zal jullie vanuit Limburg blijven volgen, maar eerst 2e keer lekker trainen.

Albert de Braaf.