SC Purmerland VR1

SCP VR1:  TEAMPAGINA VOETBAL.NL

 

SC Purmerland VR1 – Hercules VR 1 : 3-2

De ziekenboeg begint gelukkig weer leeg te stromen. De meeste blessures lijken inmiddels achter ons te liggen en omdat het enthousiasme van de O19 om met ons mee te doen groeit, kon het zo maar gebeuren dat ik maar liefst 15 meiden in de kleedkamer aantrof. Een ongekende luxe. Dit keer hadden Britte, Eline en Melissa de stoute voetbalschoenen aangetrokken om een lekker balletje mee te trappen. Tegenstander vandaag was Hercules, zoals de naam al doet vermoeden hadden wij met een team te maken dat graag mannelijk voetbal speelt. Zoals ook zou blijken. Scheids Gijs had er de handen vol aan.
Stipt half 3 werd het startsein gegeven en 20 seconden later konden wij opnieuw aftrappen, 0-1. Dit ging wel heel erg snel. Vanaf de aftrap ging de linksbuiten er als een speer vandoor en liet zij Bobbi volkomen kansloos. Amper 2 minuten later waren wij heel blij dat Lisa weer present was. Vanaf links gaf zij een heerlijke dieptebal op Mirka. De laatste vrouw beroerde de bal nog met het hoofd, maar toch was daar de vrije doorgang en de snelle gelijkmaker, 1-1. Als het scoren in dit tempo door zou gaan wordt het een lang verslag. Tot de 25e minuut was het vooral opvallend dat Hercules het randje van het toelaatbare bleef opzoeken. Wij werden fel op de huid gezeten en kwamen daardoor niet aan ons geliefde spelletje toe. Wij moesten in fysieke zin echt een tandje bij schakelen. Gelukkig hebben wij er een paar rondlopen die graag de mouwen opstropen. Het blok op het middenveld, Naomi en Demi, maakte overuren.  Carmen, Sophie en Liede kleunden er ook lekker in en Bobbi merkte dat het vooral terugspeelballen waren die zij moest verwerken. Tot de 25e minuut Carmen net weer zo’n vervelend duwtje in de rug kreeg waardoor dezelfde linksbuiten nummer 2 tussen de benen van Bobbi doorschoof, 1-2. Opnieuw moesten wij in de achtervolging. En dat lukte. Er zijn maar weinig meiden die de ouderwetse vieze punter in het assortiment hebben zitten. Een daarvan is Romee. Via de voet van een tegenstander hobbelde het balletje, vol effect, vrolijk via de binnenkant van de paal het doel in, 2-2. Dit was meteen de ruststand.
Het 1e kwartier van de 2e helft was voor Hercules. Voor Bobbi was dit de ideale gelegenheid om haar kunnen te tonen. Tot 3 maal toe was zij de sta-in-de-weg waardoor het 2-2 bleef en wij nog steeds in de wedstrijd zaten. De 17e minuut was de beslissende. Nika werd aangespeeld door Demi en liet in de actie die volgde weer haar klasse zien. De lepe boogbal verdween over de vergeefs graaiende handen van de keep in de goal. En nu stonden wij op voorsprong, 3-2. Dit bleek voor Hercules een zware slag te zijn. Wij kregen steeds meer tijd en ruimte, waardoor wij ook konden laten zien dat wij voetballend verder zijn dan zij. In deze 2e helft ontstond ook de gelegenheid om de 3 O19-meiden in te brengen. Britte kenden wij al van vorig seizoen toen zij de winnende tegen Oosthuizen maakte. En Eline en Melissa bleken aangename verrassingen te zijn. Zij draaiden vrolijk in het spelletje mee, waarbij Eline met haar snelheid op de vacature van de nieuwe Zoef-Zoef-de Haas solliciteerde. Melissa maakte meteen kennis met een potige speelster van Hercules en belandde in de dug-out. Hartelijk welkom bij de Dames. De laatste 20 minuten bleven spannend omdat wij ons betere spel niet in doelpunten wisten uit te drukken. De gelijkmaker lag op de loer, maar echt gevaarlijk werd het niet meer. Uiteindelijk waren de 1e 3 puntjes binnen en kunnen wij vol vertrouwen naar de uitwedstrijd tegen Weesp uitkijken. Tenminste, als het doemscenario van een nieuwe lock-down niet in werking gaat treden. Wij gaan het zien.

Albert de Braaf.

 

Sloterdijk VR1 – SC Purmerland VR1 : 3-1

Het is een raar gezicht als ik naar de stand kijk. De afgelopen 3 seizoenen vond ik onszelf terug bij de top-3. Nu moet mijn blik naar onder dwalen om ons, na 2 ronden, puntloos in de laagste regionen aan te treffen. Is dat een ramp? Niet echt.
Wij kennen de oorzaken. Wij spelen een klasse hoger en worden tegelijkertijd geconfronteerd met een ongekende blessuregolf. Ik hoop dat van dat laatste het eind in zicht is. Langzaamaan druppelen de dames weer op de trainingen naar binnen. Nu nog wedstrijdfit zien te worden.
Zo kon het gebeuren dat wij vandaag tegen koploper Sloterdijk aantraden met Kim en Esther van de O19 en oproepkracht Fleur als keep. Met een aangepaste opstelling en speelwijze trapten wij af en binnen 1 minuut was het al raak. Een fijn  steekpassje van voetballende keep Bobbi werd meteen tot treffer gepromoveerd door Nika. Een droomstart 1-0. Het geroutineerde S. was in de beginfase overdonderd en mocht van groot geluk spreken dat in de 5e minuut een glaszuiver doelpunt van Mirka, wegens vermeend buitenspel, werd afgekeurd. Het is niet gezegd dat wij anders gegarandeerd de puntjes zouden hebben meegenomen, want net zoals vorig seizoen wisten zij zich weer terug in de wedstrijd te spelen.
Halverwege de 1e helft begon zich dat ook in kansen te uiten. Eerst wist Fleur nog knap te redden, maar even later was zij toch kansloos. Na een scherpe voorzet van de flank verscheen een volkomen vrijstaande speelster voor haar neus  die vervolgens rustig binnen tikte, 1-1. Diezelfde Fleur leek even later de perfecte assist op Maxi te geven. De diepe bal verschafte haar de vrije doortocht richting doel van S. Jammer dat dat doel ook een paal had die vol getroffen werd, geen 2-1 dus. De ruststand bleef bij 1-1.
Vanwege Corona werd de rust in de dug-out doorgebracht. Nadat Kim bewezen had ons niveau aan te kunnen, was het nu de beurt aan Esther om te laten zien wat zij in haar mars heeft. Met 2 meiden van O19 was ons team nog jonger dan het al is. Ik schat dat de gemiddelde leeftijd zo’n  10 jaar verschilt en daarmee ook de routine. Nadat Carmen een inzet op de vuisten van de keep had zien eindigen was het toch S. dat de score in de 2e helft opende. Via hun beste speelster, een begenadigde linksbuiten, werd het 2-1 en 5 minuten later ook 3-1. Wedstrijd beslist? Nou nee hoor. Wij legden het hoofd niet in de schoot. Met de mentaliteit zit het wel goed. Wij bleven vechten voor wat wij waard waren. Een moment om weer terug in de wedstrijd te komen had een pegel van Nika kunnen zijn, maar helaas weer de paal. Met de moed der wanhoop streden wij door. Hierbij werden er pittige duels uitgevochten. Het ging er haast mannelijk aan toe. Toch is dit ook een teken dat S. tot het uiterste moest gaan om ons van het lijf te houden. En dat is ze gelukt. Meer dan een 3-1 nederlaag zat er voor ons niet in. Voor de 2e maal op rij bleven wij puntloos. Maar ook voor de 2e maal op rij waren er fases in de wedstrijd dat het balletje zomaar onze kant op had kunnen vallen. Daarom is er geen reden voor paniek.
Komende zondag tegen Hercules zie ik goede kansen. De meeste blessures liggen achter ons en met een compleet team zullen de automatismen ook weer terug komen en gaan wij gewoon weer lekker mee doen.
Mijn gerenoveerde glazen bol voorspelt de 1e 3-punter.

Albert de Braaf.

 

Monnickendam VR1 – SC Purmerland VR1 : 5-3

Normaal gesproken schrijf ik het wedstrijdverslag de maandag na de wedstrijd en staat dat dan keurig maandagavond op jullie pagina. Nu is het donderdag dat ik dit schrijf. Waarom nu pas? Het heeft te maken met de situatie zoals die de laatste 2 weken is ontstaan. Onze selectie is klein, 13, met Fleur als oproepkracht nog achter de hand. Wij hebben te maken met een ongekende blessuregolf ondanks of dankzij? het feit dat wij waarschijnlijk het jongste team in deze competitie hebben. 18-22 jaar, een categorie waarvan je denkt de beschikking te hebben over een groep jonge, dartele, energieke veulens die 2 x 3 kwartier vrolijk briesend over de groene grasmat draven. Realiteit is echter dat wij zondag slechts 10 meiden hadden, aangevuld met 2 meiden uit O19 en nog eens 2 uit O17. Met dank aan Lisa die dit heeft kunnen regelen. Als dan van de 10 eigen meiden er ook nog eens 3 met pijntjes lopen rond te stappen dan wordt wel duidelijk dat elke tegenstander een probleem kan worden. Wat is nu de reden van al dit fysieke leed? Er wordt niet overdreven zwaar getraind. Wij zijn de voorbereiding vanaf dag 1, zodra het mogelijk was, begonnen. De trainingsopkomst was ook gewoon goed te noemen. Heeft het te maken met dat wij 1 klasse hoger zijn gaan spelen? Of is het de weerslag van de voetballoze periode vanwege Corona?  Maar dit geldt ook voor onze tegenstanders. Wel opvallend is dat zowel Zouaven als Monnickendam over een selectie van 20 meiden beschikt. Volgens de coaches is dat nodig om zonder problemen een seizoen door te komen. Dat houdt wel in dat elke week een aantal meiden niet speelt, immers 16 op een wedstrijdformulier is het maximum. Waar ik mee blijf zitten is de vraag waarom dit ons overkomt. Hij die het weet mag het zeggen.

Mede hierdoor ging de wedstrijd tegen Monnickendam verloren. Met Kim, als rechtsback, in de basis kwamen wij zonder goed te spelen toch, via een ouderwetse klutssituatie, via Nika in de 18e minuut op voorsprong. Niet geheel onverdiend want ook M. bakte er in de openingsfase weinig van. Opvallend aan ons spel was de hoeveelheid foute passes waardoor het balbezit steeds van korte duur was. Als je denkt dat de 1-0 dan bevrijdend werkt en wij ons eigen spelletje gaan spelen, kom je bedrogen uit. Sterker nog, het leek M. te inspireren er een schepje bovenop te doen. Amper 1 minuut later was het op te gemakkelijke wijze alweer gelijk. Duidelijk was dat een aantal van ons niet wedstrijdfit was. Duels gingen te gemakkelijk verloren en links en rechts begonnen de gaten te vallen. M. speelde met 4-4-2 op de counter. Met diepe ballen werden de zijkanten gezocht. Als onze pressing niet goed is en wij niet compact voetballen, kan telkens die gevaarlijke bal ook gegeven worden. Via zo’n uitval wisten zij in de 36e minuut op voorsprong te komen. Als zij kort daarna, uit een corner, volkomen ongehinderd binnen tikken, lijkt de wedstrijd al vroegtijdig beslist te zijn. Maar dat ging ons toch iets te snel. In de laatste minuut wisten wij de aansluitingstreffer te maken. En dat na een fraaie aanval. Via jade, een dubbele 1-2 van Romee en Mirka, eindigde het hobbelschot via de binnenkant van de paal in het doel. Het was Mirka die de 3-2 liet noteren. Toch nog een kansrijke tussenstand.

Vanaf de aftrap zagen wij er een stuk beter uit. Er sprak geloof uit ons spel. Het was even 10 minuten wachten, maar daar kwam dan toch de gelijkmaker. Uit een vrije trap van Liede werd hands gemaakt. Penalty, en daarvoor hebben wij een zekerheidje in het team. Nika staat al 2 seizoenen op een 100% score, dus 3-3. Wij waren weer geheel terug in de wedstrijd en hadden nu ook het beste van het spel. De kansen kwamen er ook. Jade probeerde het weer met een boogje, Mirka alleen op de keep, Nika vanuit de draai, allemaal net-nietjes. Kim moest vroegtijdig weg en werd vervangen door Nicole. Heel jammer dat een misverstand tussen haar en Sophie de spits de vrije doorgang gaf en ons met 4-3 weer op achterstand zette. In de 40e minuut leken wij weer langszij te komen. Een werkelijk prachtige pass van Nika gaf Mirka de gelegenheid de gelijkmaker binnen te schuiven. Maar vlaggen van de grens werd overgenomen door de scheids, dus buitenspel, dus geen gelijkmaker. Als M. , in de laatste minuut, 5-3 weet te maken is de strijd verloren. De punten blijven in Monnickendam. Iets dat met een compleet en vooral fit team nooit gebeurd zou zijn.

Het goede nieuws is dat wij zondag vrij zijn. Een extra week om alle blessuren te laten genezen. En dat zal nodig zijn want 4 oktober wacht een oude bekende op ons, Sloterdijk. Een garantie voor een leuke wedstrijd en hopelijk de 1e 3 punten. Wij gaan het zien.

Albert de Braaf.

 

SC Purmerland VR1 – Assendelft VR1 : 4-1

De ene zondag is de andere niet. Dat bleek maar weer vandaag. Van alle ervaringen leer je wel iets. En dat hebben wij gelukkig bewezen tegen de op papier sterkste tegenstander in deze bekerpoule.
In een iets aangepaste opstelling trapten wij af. En direct kwam het initiatief in de openingsfase bij ons te liggen. Lekker fel in de duels en met een compact spelend middenveld werd Assendelft op eigen helft teruggedrongen. In de 1e 5 minuten moest hun keep al 2 maal handelend optreden bij inzetten van Maxi en Nika. Maar in korte tijd leken onze kansen op een goed resultaat te verdampen. Allereerst viel Sophie met hamstringklachten uit en vervolgens meldt ook Naomi, onwillige bovenbeenspier, zich aan de zijlaan. In 1 klap zijn wij ons centraal verdedigingsduo kwijt. En dat is geen goed nieuws. Na de nodige omzettingen wisten wij toch de bovenliggende partij te blijven en konden wij dat gelukkig ook in de stand tot uitdrukking brengen. Een onderschepping van Mirka werd vervolgd door het aanspelen van Nika. Met een perfect passje werd de op snelheid liggende Maxi gelanceerd. Precies zoals het hoort kwam haar strakke voorzet bij de tijdig naar binnen getrokken Carmen. Koel rondde zij af, 1-0. Een klasse aanval eindigde met een klasse bekroning. En wat waren wij blij dat Carmen toch mee kon doen! De voorsprong voelde echter totaal nog niet aan als de beslissing van dit duel. Assendelft heeft best een pittig ploegje en dat had zich nog niet bij een nederlaag neergelegd. Wij konden zwaar aan de bak. Wat mij zeer vrolijk stemde was de werklust die wij op wisten te brengen. Ondanks de warmte werden de kilometertjes zonder problemen gemaakt. Bobbi, normaal gesproken toch echt de keep, schuwde het vuile werk niet. Op haar verhitte gelaat kon een lekker eitje gebakken worden. Nika vroeg om een wissel en dat gaf ons de gelegenheid Jade in te brengen. Een pareltje uit de onder17. Zij mocht aan het grote werk ruiken en deed dat met volle overtuiging. Geweldig om te zien.
En dat zoiets loont werd in de 2e helft bewezen. Na amper 2 minuten wist zij met links en met een fraai boogje de keep te verschalken en zette zij ons zo op 2-0. Assendelft kreeg even een tikkie en wij roken bloed. De volgende 10 minuten waren onze beste van deze wedstrijd. Dit was ook de periode waarin Nika zich weer nadrukkelijk aan het front meldde. In de 6e minuut kwam een vrije trap van Mirka bij Romee. Keurig werd Nika bediend. Inzet nummer 1 was boem en in de herkansing inzet nummer 2 BOEM!!, dus 3-0. Assendelft lag in de touwen en 3 minuten later werd aan alle onzekerheid een einde gemaakt door opnieuw Nika. Via Lotte naar Carmen en de onderkant van de lat maakte Nika haar 2e en onze 4e. Wat een onverwachte weelde. Ineens begon de 1e plaats In de poule weer in het zicht te komen. Frank wist te melden dat wij met nog een half uur te spelen exact gelijk stonden met Zouaven. Terwijl de complete achterhoede op Lotte na geblesseerd in de dug-out zat gingen wij verder op jacht. Toch werd ook zichtbaar dat de krachten wat weg begonnen te vloeien. Dat gaf Assendelft de gelegenheid om op zoek te gaan naar de eretreffer. Een paar maal waren zij zeer dichtbij maar wist de in topvorm verkerende Fleur de zaak nog te redden. Tot de 20e minuut. Een harde hoge inzet verdween bij de 2e paal achter haar. 4-1. Nu kwam het aan op karakter en dat hebben wij vandaag getoond. Met hangen en wurgen werd het achterin droog gehouden en was voorin de grootste kans nog voor Carmen. In de laatste minuut ging haar schuiver net aan de verkeerde       kant van de paal voorlangs. Eindstand 4-1 en op doelsaldo de 2e plaats in de poule. Maar meer van belang was de winst vanvandaag vooral dat wij met niet altijd even mooi voetbal, maar puur op karakter, toch tot heel mooie dingen in staat zijn. Speciale vermeldingen in dit verband zijn er voor Mylou, een luis in de pels voor elke tegenstander. Maxi, sterk als rechtsbuiten, maar ook als linksback. Demi, ondanks haar magische grote teen een ijzersterke pot. Mirka, liever spits, maar ook als stand-in voor Sophie, als laatste verdediger van grote waarde. En zonder anderen te kort te willen doen Lotte. Fitter dan ooit speelde zij een nagenoeg foutloze wedstrijd en eindigde zij leeg gespeeld in de dug-out en zo hoort het. Al-met-al zegt mijn gevoel dat wij klaar zijn voor een mooie rol in de competitie. En die begint zondag, uit tegen Monnickendam.

Albert de Braaf.

 

SC Purmerland VR1 – KGB VR1  : 10-0

Het lijkt erop dat wij dit nieuwe seizoen gewoon weer verder gaan met waar wij het voortijdig afgebroken vorige seizoen gebleven zijn. Namelijk het afdrogen van een tegenstander. In de 2e minuut was het alweer raak. Het was vanaf de aftrap al duidelijk dat er een immens kwaliteitsverschil bestond. Hopelijk is dit niet het gemiddelde niveau waarmee wij te maken gaan krijgen. Wij mogen toch aannemen dat een 4e klasse beter voetbal te zien geeft dan de 5e klasse. Dat is in ieder geval wel te hopen. Het was Mirka die op aangeven van Romee de 1e van het seizoen mocht noteren. De daaropvolgende minuten gaven een spelbeeld te zien zoals dat past bij een 1e wedstrijd na 5 maanden stilstand. Volop goede bedoelingen die voortijdig strandden door onzorgvuldigheid en onrust. Zo kon het gebeuren dat wij pas weer in de 21e minuut het doel opnieuw wisten te vinden. Goed doorgaan van Carmen, over rechts leverde de perfecte voorzet op voor Maxi, 2-0. 3 minuten later resulteerde een prachtig opgezette aanval, over 4, 5 schijven, de 2e assist van Romee op die door Carmen doeltreffend werd afgerond. Wedstrijd beslist. Amper 4 minuten later was het opnieuw raak. Weer na een mooie combinatie. Nu van Demi naar Mirka en wederom Carmen die het laatste zetje gaf. Voor rust werd het ook nog 5-0. En dat op een manier zoals wij dat graag willen zien. Aan de linkerkant was het linksback Liede die aan een opstomende actie begon waarbij zij het halve veld overstak en ook nog een ferme poeier wist af te leveren die de keep te machtig was. En dat met een knoeper van een blaar op de hiel. Wat mij betreft mag zij die iedere week hebben want zij speelde een ijzersterke wedstrijd. Opvallend is dat haar linkerbeen met een snelle ontwikkeling bezig is. Heel handig.
In de rust moesten wij keep Bobbi wakker maken, want die heeft in de hele 1e helft hoegenaamd niets te doen gekregen. Wij hebben gelukkig een heel sociale speelster in het team. Rechtsback Lotte wilde, na een puike 1e helft, wel het keeperstenue van Bobbi  overnemen, zodat die ook nog het gevoel kon krijgen iets gedaan te hebben. En dan de 2e helft. Dat bleek een replica van de 1e helft te worden. Weer openden wij al heel snel de score. Ditmaal in de 4e minuut was het opnieuw Mirka die een heel fijn passje van de gelukkig op tijd fitte Naomi op waarde wist te schatten. Twee minuten later was haar hattrick compleet toen het balletje via Carmen en Lisa plots voor de voeten lag. Een daverende knal betekende de 7-0. En zachtjes aan begin je dan toch weer aan de 10 te denken. Altijd leuk. In de 30e minuut leverde een dubbele 1-2 tussen Liede en Romee de assist op waar spits! (ja ja) Demi wel raad mee wist. 8-0 en nog 2 te gaan. Hoogtepunt van deze 2e helft volgde in minuut 35. Dat Naomi inderdaad weer fit was bleek wel uit de afstandspegel, hoog in het kruis, waarmee zij nummertje 9 op het bord zette. Nog 1 te gaan. 3 minuten later was het al zover. In de rol van nummer 10 was het Nika die Demi wist aan te spelen. Haar 2e was een echt spitsengoaltje. Goed naar de bal gekomen troefde zij haar verdedigster af en prikte de 10e binnen. Hierna hielden wij het voor gezien. Voorlopig kunnen wij na deze 1e wedstrijd al voorzichtig wat conclusies trekken. Verdedigend zit het nog steeds goed in elkaar en geven wij weinig weg. Individueel zijn een aantal van ons met een tussenspurt bezig. Lotte, Liede en Mylou doen heel aardige dingen, terwijl de anderen het niveau goed hebben vastgehouden. De veldbezetting steekt ook goed in elkaar, waarbij wij nu al de 1e voorbeelden van
positiewisselingen kunnen ontdekken. Waardoor ons spel moeilijker voorspelbaar wordt en het er leuk en frivool uitziet. En tot slot was Romee, in haar zwervende rol, vooral degene die het combinatiespel opzette, de assists leverde en 2 maal het houtwerk wist te raken. Natuurlijk was de tegenstand vandaag van een pover karakter, maar toch. Ik heb er een goed gevoel aan over gehouden en het heeft mij alle vertrouwen gegeven dat wij in de 4e klasse ons potje mee zullen gaan blazen. Komende zondag staat Zouaven op het programma. Ik zal jullie vanuit Limburg blijven volgen, maar eerst 2e keer lekker trainen.

Albert de Braaf.