Zilveren zwaan Jaap van Tinteren.

Na het goud van Sportclub Purmerland, nu ook het zilver van gemeente Landsmeer.
Jaap van Tinteren, erelid van Sportclub Purmerland, ontvangt Zilveren Zwaan van gemeente Landsmeer.

Jaap van Tinteren 2

Toespraak namens Sportclub Purmerland voor Jaap van Tinteren, die door De Ilper IJsclub aan de gemeente Landsmeer is voorgedragen als vrijwilliger van het jaar, voor “De Zilveren Zwaan” van de gemeente Landsmeer. Locatie: dorpshuis De Wije Ilp. (d.d. 12-11-2015).

Intro.
Jaap, vriend, zo mogen wij elkaar toch wel noemen, ondanks dat we bij elkaar de deur niet plat lopen.
Wij hebben wat Sportclub Purmerland betreft veel gemeen en/of samen gedaan, daar is ook onze vriendschap uit ontstaan. Jaren met elkaar in het standaard elftal gevoetbald, ieder is, trainer- leider- voorzitter geweest, zelfs hebben wij samen het trainerschap van de A selectie voor een periode op ons genomen, omdat de toenmalige trainer Wim Roubos het niet meer zag zitten, samen hebben wij deel uitgemaakt van de jubileumcommissie van het 60- en 75 jarig bestaan van ons cluppie, de sport & speldagen en natuurlijk samen ouwe kranten opgehaald. Dan weet je wel het één en ander van elkaar.

Daar gaan we dan.
Jaap is eigenlijk een “jas” zou de Volendammer zeggen, eentje van buiten het dorp, een Amsterdammer die door zijn verkering, bij een echte dorpsclub is beland (zoals wij dat in Purmerland zeggen) en het label verenigingsman meer dan waardig is. Hoewel het hier vanavond om zilver gaat, heeft Jaap reeds eerder al een gouden label van zijn cluppie mogen ontvangen, in de vorm van het erelidmaatschap van Sportclub Purmerland. En in het uitdelen, nee het werkelijk moeten verdienen, van het erelidmaatschap, daar is de Sportclub heel erg zuinig mee. Dit selecte gezelschap bestaat slechts uit zeven vrijwilligers met zo’n status. Het zilver van vanavond, is het gevolg van het eerder verdiende goud. Het “ere wie ere toekomt” verdiend dan ook nadere toelichting, wat ik hier met u wil delen. Zonder nu in periodes en jaartallen te vervallen, wil ik meer de focus op Jaap zijn diversiteit richten.

Na het Amsterdamse DWV, meldt Jaap zich bij de secretaris van Sportclub Purmerland als lid aan, hij blijkt in het veld, net als later, als vrijwilliger zou blijken, van edelmetaal te zijn. Purmerland heeft een goudhaantje binnen de poorten, een spits, goed voor 20/25 goals per seizoen. Van Tinteren was jarenlang een begrip op de voetbalvelden in de regio en gevreesd bij iedere voorstopper. Het kampioenschap is Jaap al die jaren onthouden. Qua trofeeën, ontvangt hij in zijn laatste wedstrijd voor het standaard elftal de zilveren schoen van zijn cluppie.
Zoon Johan, blijkt de “voetbalgenen” van pa te hebben meegekregen en is voor Purmerland begrippen, getalenteerd. Jaap, doorloopt net als menige vader het traject trainer/ leider, van meerdere jeugd elftallen van zijn zoon. Dit is de eerste aanzet naar het reeds genoemde verdiende goud en het zilver.

Tevens vervult Jaap jaren de functie van voorzitter in het jeugdbestuur. Hij blijkt een voorzitter te zijn van niet lullen maar poetsen! Of te wel, handen uit de mouwen, we gaan ervoor, is zijn credo ! Een voorzitter die het voortouw/het initiatief neemt. Het zijn allemaal kenmerken van zijn karakter. Waarin ook veel aandacht voor- en de bewaking van- de binding binnen het jeugdbestuur. Dat weer zorgt voor de juiste uitstraling buiten de bestuurskamer.
Als zoonlief de jeugd is ontgroeid, maakt Jaap de overstap naar het hoofdbestuur, en aanvaardt de brede portefeuille algemene zaken. Ook in deze nieuwe functie gaat hij er weer voor, en verrijkt het hoofdbestuur. Dit niet voor “een blauwe maandag”, maar jaren achtereen kan het hoofdbestuur op hem rekenen. Dit geldt ook voor al de genoemde functies van trainer, leider en jeugdvoorzitter.

Ondanks de brede portefeuille algemene zaken, neemt Jaap ook vaak het voortouw/ het initiatief als er sprake is van nevenactiviteiten bij zijn cluppie. Voorbeelden hiervan zijn, bij het vieren van het 60- en 75 jarig bestaan van Sportclub Purmerland neemt Jaap plaats in de jubileumcommissie, waarvan de organisatie bijna een jaar in beslag neemt, om een kroonjaar met een feestweek af te sluiten.
Maar ook bij kleinere activiteiten als de jaarlijkse sport & speldag en het sixentournooi maakt Jaap deel uit van de organisatie
Ook heeft hij ons clubblad jaren in zijn wijk rond gebracht.
Als het boegbeeld / mister Purmerland, Klaas Hos, komt te overlijden, biedt Jaap zich als beheerder van het archief / de geschiedenis van Sportclub Purmerland aan. Dit doet hij niet passief maar vooral actief. Hij duikt in het archief en laat de geschiedenis van zijn cluppie, opnieuw in ons clubblad herleven. Met de titel “weet u nog van toen”, verschijnt er bijna wekelijks een gebeuren uit de jonge jaren van Sportclub Purmerland in ons clubblad. Het is een succes. Vooral de oudere leden, koesteren zijn initiatief.

Jaap van Tinteren 1

In de nieuwjaarstoespraak van meerdere voorzitters, waarin mede de jubilerende leden met een verenigingsspeld worden geëerd, is de tekst van ieder jubilerend lid zijn geschiedenis, Jaap de tekstschrijver. Dit geldt ook voor aangrijpende gebeurtenissen, als een verenigingslid ons ontvalt, neemt Jaap zelf namens Sportclub Purmerland tijdens de uitvaart even het woord en evalueert de geschiedenis van de overledene bij onze club.
Archiefbeheerder, een bijna onzichtbare, maar óh zo’n belangrijke functie, het is goed om antwoord te kunnen geven op: “hoe was het- en hoe zat het ook alweer” zodat daar nieuwe generaties bestuursleden rekening mee kunnen houden ! Wij moeten er niet in blijven hangen, maar wel attent blijven dat wij “onze wortels” niet laten verloochenen/ doen laten negeren!

Jaap heeft als archiefbeheerder bij Sportclub Purmerland een contract voor het leven, Daarmee is de wens dat het archief serieus wordt bijgehouden, voor jaren gegarandeerd.
“De wortels”, of te wel het dorpse karakter, komt steeds meer onder druk te staan en vraagt steeds meer om bewaking !
Dit is een klein stukje zijlijn, maar waarvan ik weet dat Jaap hier hetzelfde over denkt, en daarom wil ik ,deze karaktertrek, ook met u delen.
Heden is Jaap niet alleen archivaris, maar hij maakt ook al jaren deel uit van de accommodatiecommissie. Waarin hij wekelijks, in de praktijk letterlijk uitvoering geeft aan zijn credo als jeugdvoorzitter, niet lullen maar poetsen. De praktijkman bromt op de jongste algemene leden vergadering, we redden het niet meer, het wordt steeds meer werk, met die nieuwe kleedkamers erbij, er moeten mensen bij.
Het is Jaap, het is de verworven status die bromt, dan worden de oren van het hoofdbestuur extra gespitst, dan is het nijpend, dan is het serieus, dan moet er actie worden ondernomen, weet het hoofdbestuur. Wij gaan er direct achteraan Jaap, is het antwoord.
Want verworven status krijg je niet, dat is niet te koop, dat groeit, dat bouw je op, dat moet je verdienen, door je eigen doen, en daar moet je naar luisteren. En dan bepalen uiteindelijk anderen of je het verdiend.

Jaap, ik sluit mij bij die anderen aan, die vinden dat jij het verdiend. Iemand met zo een staat van verdienste, met daarin zo’n enorme diversiteit aan vrijwilligers activiteiten gedurende een lange periode, verdiend niet alleen de versierselen van zijn Sportclub, maar ook die van de gemeente Landsmeer.
Namens ons cluppie, wil ik je hierbij feliciteren, feliciteren, met vrij vertaald : “ het zilveren erelidmaatschap van de gemeente Landsmeer” !

Vriend het gaat je goed.
Als je effe naar voren wil komen, wil ik je hierbij deze struik overhandigen.

Jaap van Tinteren 3

Jan Kokmeijer.

Deel dit bericht: